CukrzycaJak zapobiegać i żyć z cukrzycą?

Cukrzyca typu I jest następstwem znacznego niedoboru lub całkowitego braku produkcji insuliny przez trzustkę. Zaczyna się burzliwie zwiększonym pragnieniem, odwodnieniem, dość znaczną utratą ciężaru ciała. Dotyczy ona głównie dzieci oraz ludzi młodych, chociaż może wystąpić w każdym wieku. Cukrzyca typu II częściej rozwija się u ludzi starszych i wynika ze względnego niedoboru insuliny, a nie całkowitego braku jej produkcji. Pomimo znacznej liczby badań przyczyna cukrzycy typu 2 pozostaje wciąż niejasna. W rozwoju choroby kluczową rolę odgrywają dwa czynniki : zaburzenia w wydzielaniu insuliny oraz upośledzenie wrażliwości tkanek na jej działanie - tzw. insulinooporność. W powstawaniu choroby bardzo istotne są czynniki genetyczne i środowiskowe, z których najważniejsze wydają się być otyłość oraz zmniejszona aktywność fizyczna. Istotnym czynnikiem w skutecznym leczeniu obu typów cukrzycy jest odpowiednia dieta dostosowana do fizjologicznego zapotrzebowania organizmu oraz do wagi chorego.

Cukrzyca, zwłaszcza typu I, powinna być leczona przez lekarzy diabetologów lub endokrynologów w poradniach diabetologicznych. Leczenie w tym przypadku polega na stosowaniu insuliny jako substytucji, czyli uzupełnienia niedoborów. Terapia insuliną jest realizowana za pomocą metody wielokrotnych wstrzyknięć lub stałego podskórnego wlewu insuliny krótko działającej przy użyciu pompy insulinowej. Szczególne znaczenie w prowadzeniu chorych na cukrzycę odgrywa edukacja zdrowotna osoby z cukrzycą oraz jej rodziny. Znając aktualny poziom glukozy, zbadany przy użyciu glukometru w warunkach domowych, pacjent może samodzielnie podejmować decyzje dotyczące dawek insuliny, dostosowane do planowanej aktywności fizycznej i wielkości posiłków.