Różnice w cukrzycy typu I i II
Tagi : brak produkcji insuliny, całkowity brak insuliny, cukrzyca typu I, cukrzyca typu II, czynniki genetyczne, czynniki środowiskowe, dieta dostosowana do fizjologicznego zapotrzebowania organizmu, dzieci, insulinooporność, leczenie cukrzycy, ludzie młodzi, ludzie starsi, niedobór insuliny, odpowiednia dieta, odwodnienie, otyłość, przyczyna cukrzycy typu 2, rozwój cukrzycy, upośledzenie wrażliwości tkanek, utrata ciężaru ciała, waga ciała, zaburzenia w wydzielaniu insuliny, zapotrzebowanie organizmu, zmniejszona aktywność fizyczna, zwiększone pragnienie
Cukrzyca typu I jest następstwem znacznego niedoboru lub całkowitego braku produkcji insuliny przez trzustkę. Zaczyna się burzliwie zwiększonym pragnieniem, odwodnieniem, dość znaczną utratą ciężaru ciała. Dotyczy ona głównie dzieci oraz ludzi młodych, chociaż może wystąpić w każdym wieku. Cukrzyca typu II częściej rozwija się u ludzi starszych i wynika ze względnego niedoboru insuliny, a nie całkowitego braku jej produkcji. Pomimo znacznej liczby badań przyczyna cukrzycy typu 2 pozostaje wciąż niejasna. W rozwoju choroby kluczową rolę odgrywają dwa czynniki : zaburzenia w wydzielaniu insuliny oraz upośledzenie wrażliwości tkanek na jej działanie - tzw. insulinooporność. W powstawaniu choroby bardzo istotne są czynniki genetyczne i środowiskowe, z których najważniejsze wydają się być otyłość oraz zmniejszona aktywność fizyczna. Istotnym czynnikiem w skutecznym leczeniu obu typów cukrzycy jest odpowiednia dieta dostosowana do fizjologicznego zapotrzebowania organizmu oraz do wagi chorego.

